Fen Lisesi Kimya Öğretmenlerinden Bir Yansıtma: Güncellenen Kimya Öğretim Programı ile İlgili Görüşler

Sevil Akaygün, Rıdvan Elmas, Hüseyin Kara, Faik Özgür Karataş, Gözde Yıldırım
1.667 419

Abstract


Kimya öğretmenlerinin öğretim programları hakkındaki görüşlerinin belirlenmesi önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, fen liselerinde görevli kimya öğretmenlerinin güncellenen kimya dersi öğretim programı hakkındaki görüşlerinin belirlenmesidir. Nitel durum çalışması yöntemi ile yürütülen araştırmaya  fen liselerinde görevli 42 kimya öğretmeni katılmıştır. Katılımcıların görüşleri Kimya Öğretim Programı Değerlendirme Anketi (KÖPDA) ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler, içerik analizi ile KÖPDA’da yer alan temalar ışığında analiz edilmiştir. Katılımcıların çoğunluğu yürürlükteki güncel programda hem öğretmenin hem öğrencinin yine aktif olduğunu belirtirken, öğrenme etkinlikleri ve ölçme-değerlendirme konularında olumlu ve olumsuz görüşler  ifade eden katılımcıların sayısı yaklaşık aynıdır. Ayrıca, öğretmenlerin çoğunluğu programı açık ve anlaşılır bulduklarını, ancak konuların bazı sınıf seviyelerinde daha yoğun verildiğini belirtmişlerdir. Sonuç olarak, öğretmenler, öğretim programlarının okul türlerine uygun olarak farklılaştırılmasına vurgu yapmışlardır.


Keywords


Kimya, öğretim programı, fen lisesi, öğretmen görüşü

Full Text:

PDF PDF (Türkçe)


DOI: http://dx.doi.org/10.17556/jef.36724

References


Açıkgöz, K. Ü. (2003). Aktif öğrenme (göz. geç. 5. bs.). İzmir: Eğitim Dünyası

Yayınları.

Ayas, A. (2013). Cumhuriyet döneminde Türkiye’de kimya öğretim programı

geliştirme çalışmaları. M. Sozbilir (Ed.). Türkiye’de Kimya Eğitimi, Istanbul: Türkiye Kimya Derneği Yayınları.

Aydın, A. (2008). Ortaöğretim öğretmenlerinin 1992’den beri uygulanan

ortaöğretim kimya müfredatları hakkındaki görüşleri. Eğitim ve Bilim, 33, 87-99.

Aydın, A. (2010). Cumhuriyet dönemi ortaöğretim kimya öğretim programlarının

esnek program ve uygulamaları açısından değerlendirilmesi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 12(2) 61-74.

Aykaç, N., Aydın, H., Gülbahar, Y., Özdemir, O., Menteşe, S., Eronat, A. ve

Uzunca, Ş. (2006). Öğrenme-öğretme sürecinde planlama ve uygulama, (s.43), Naturel, Antalya: Naturel.

Binbaşıoğlu, C. (1988). Genel öğretim bilgisi, (s.77-78), Ankara: Binbaşıoğlu

Yayınevi.

Çalık, M. (2016). Turkey. Teacher Quality in Upper Secondary Science Education:

International Perspectives. Ed. B. Vlaardingerbroek & N. Taylor, 131-146, İngiltere: Palgrave Macmillan.

Çalık, M. & Ayas, A. (2008). “A Critical Review of the Development of the Turkish

Science Curriculum”, Science Education in Context: An International Examination of the Influence of Context on Science Curricula Development and Implementation, Ed. R.K. Coll and N. Taylor, 161–174, Sense Publishers B.V., AW Rotterdam, The Netherlands.

Demircioğlu, G., Aslan, A., & Yadigaroğlu, M. (2015). Yenilenen kimya dersi

öğretim programının öğretmen görüşleri ile destekli analizi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 135-146.

Demirel, Ö. (1992). Türkiye'de program geliştirme uygulamaları. Hacettepe

Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,7(7), 27-43.

Ekiz, D. (2004). Teacher professionalism and curriculum change: Primary school teachers’ views of the new science curriculum. Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(2), 339-350.

Elmas, R. (2016) “How do we proceed? A needs assessment study with chemistry

teachers” International Conference New Perspectives in Science Education, Floransa, İtalya.

Elmas, R., Öztürk, N., Irmak, M., & Cobern, W. W. (2014). An investigation of teacher response to national science curriculum reforms in Turkey. Eurasian Journal of Physics and Chemistry Education, 6(1), 2-33.

Ercan, O. (2011). Kimya dersi yeni öğretim programının uygulanmasına ilişkin

öğretmen görüşleri. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 8(4), 193-209.

Erdoğan, M. (2007). Yeni geliştirilen dördüncü ve beşinci sınıf fen ve teknoloji dersi

öğretim programının analizi: nitel bir çalışma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 221-259.

Mercan, F. Ç. (2014). 2007 Ortaöğretim kimya dersi öğretim programının İçeriği ve

kurgusuyla ilgili öğretmen görüşleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 1 –22.

MEB (Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı). (2007).

Ortaöğretim kimya dersi öğretim programı. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı. Ankara. Erişim tarihi, 23 Nisan 2016, erişim adresi:

http://ogm.meb.gov.tr/belgeler/kimya9.pdf

MEB (Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı). (2013).

Ortaöğretim kimya dersi (9-12. Sınıflar) öğretim programı. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı. Ankara. Erişim tarihi, 23 Nisan 2016, erişim adresi:

http://ttkb.meb.gov.tr/program2.aspx/?width=900&height=530&TB_iframe=true

Özden, M. (2007). Kimya öğretmenlerinin kimya öğretiminde karşılaştıkları

sorunların nitel ve nicel yönden değerlendirilmesi: Adıyaman ve Malatya illeri örneği. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 40-53.

Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods (3rded.).

California: Sage Publication

Pekdağ, B., & Erol, H. (2013). 1957-2007 yılları arasında yayımlanan ortaöğretim

kimya dersi öğretim programlarının gerekçe, amaç ve içerik yönünden incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 631-659.

Seçken, N., & Kunduz, N. (2013). 9. Sınıf kimya dersi öğretim programlarının

değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Özel Sayı (1), 344-358.

Ünal, S., Çoştu, B., & Karataş, F. Ö. (2004). Türkiye de Fen Bilimleri Eğitimi

Alanındaki Program Geliştirme Çalışmalarına Genel Bir Bakış. Gazi Eğitim

Fakültesi Dergisi, 24(2).

Turgut, M. F. (1990). Türkiye'de fen ve matematik programlarını yenileme

çalışmaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,5(5), 1-14.

Varış, F. (1996). Eğitimde program geliştirme, Ankara: Alkım Yayıncılık.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma

yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, İstanbul.

Yin, R. K. (2003). Case study research. design and methods (3rd ed.). Thousand

Oaks, CA.: Sage.